KIYÂME SURESİ

Bismillâhirrahmânirrahîm

75/KIYÂME-1: Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeh(kıyâmeti).
Hayır, O kıyâmet gününe yemin ederim.

75/KIYÂME-2: Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).
Ve hayır, levvame (pişmanlıkla kendisini kınayan/kibir ve hasetle başkalarını kınayan) nefse yemin ederim.

75/KIYÂME-3: E yahsebul insânu ellen necmea ızâ meh(mehu).
İnsan (ahiret hayatına inanmayan müşrikler) öldükten sonra onun kemiklerini  asla biraraya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?

75/KIYÂME-4: Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benâ neh(nehu).
Hayır, Biz, onun parmak uçlarını dahi (şimdi yeryüzünde düzenlediğimiz gibi ahirette de) yeniden düzenlemeye kaadiriz.

75/KIYÂME-5: Bel yurîdul insânu li yefcure emâmeh(emâmehu).
Hayır, insan, sınanmak için kendisine verilmiş önündeki (zamanı/ömrü) fısk ve fücur ile geçirmeyi ister.

75/KIYÂME-6: Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeh(kıyâmeti).
“Kıyâmet günü ne zaman?” diye alay ederek sorar.

75/KIYÂME-7: Fe izâ berikal basar(basaru).
Artık bakışlar dehşetle kamaştığı zaman.

75/KIYÂME-8: Ve hasefel kamer(kameru).
Ve Ay karardığı (zaman).

75/KIYÂME-9: Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).
Ve Güneş ve Ay birleştirildiği (zaman).

75/KIYÂME-10: Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).
İzin günü/hesap günü insan: “Firar edilecek yer nerede?” diyecek.

75/KIYÂME-11: Kellâ lâ vezer(vezere).
Hayır, o gün kimse için sığınacak bir yer yoktur.

75/KIYÂME-12: İlâ rabbike yevme izinil mustekar(mustekarru).
İzin günü karar kılınan yer ancak (yargılanmak üzere) senin Rabbinin Huzuru’dur..

75/KIYÂME-13: Yunebbeul insânu yevme izin bimâ kaddeme ve ahhar(ahhâre).
İzin günü insana, yeryüzünde (Allah’ı razı etmek için) takdim ettiği  ve tehir edip (yapmadığı) şeyler (amelleri) haber verilir.

75/KIYÂME-14: Belil insânu alâ nefsihî basîreth(basîretun).
İnsan kendi özbenliğine yönelmiş derin ve keskin bir bakıştır.

75/KIYÂME-15: Ve lev elkâ meâzîreh(meâzîrehu).
(Şimdilik)Dökse de ortaya mazeretlerini.

75/KIYÂME-16: Lâ tuharrik bihî lisâneke li ta’cele bihî.
O’na (Kur’ân-ı Kerim’i okurken sadece dinle), acele ederek, O’nunla (Cebrail (A.S) ile beraber iken ezberlemek için yüksek sesle) dilini hareket ettirme. (Anlamak için dinle)

75/KIYÂME-17: İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.
Muhakkak ki O’nun (ayetlerin yazılı halde biraraya) toplanması ve (idrak için) sana tekrarla okunması Bize aittir. (Bizim sorumluluğumuzda görevimizdir)

75/KIYÂME-18: Fe izâ kara’nâhu fettebi’kur’ânehu.
Öyleyse O’nu sana okuduğumuz zaman, artık Sen O’nun (Kur’ân’ın) okunuşuna tâbî ol.

75/KIYÂME-19: Summe inne aleynâ beyânehu.
Sonra O’nun açıklamalı beyanı da (hükmün hikmetiyle açıklanması da) muhakkak ki Bize aittir. (Bizim sorumluluğumuzdur.)

75/KIYÂME-20: Kellâ bel tuhıbbûnel âcileh(âcilete).
Hayır, bilâkis siz çabuk geçen (dünya hayatını) seviyorsunuz.

75/KIYÂME-21: Ve tezerûnel âhıreh(âhirete).
Ve ahireti terkediyorsunuz.

75/KIYÂME-22: Vucûhun yevme izin nâdıreh(nâdıretun).
İzin (hesap)  günü pırıl pırıl yüzler vardır.

75/KIYÂME-23: İlâ rabbihâ nâzıreh(nâziretun).
Rab’lerine bakan.

75/KIYÂME-24: Ve vucûhun yevme izin bâsireth(bâsiretun).
Ve izin günü çatılmış (kararmış) yüzler vardır.

75/KIYÂME-25: Tezunnu en yuf’ale bihâ fâkıreh(fâkıretun).
Anlamıştır ki orada kendisine çok kötü muamele yapılacak.

75/KIYÂME-26: Kellâ izâ belegatit terâkıy(terâkıye).
Hayır, (can) köprücük kemiğine geldiği zaman (ölüm anında).

75/KIYÂME-27: Ve kîle men râk(râkın).
Ve: “Kurtaracak kimdir?” denir.

75/KIYÂME-28: Ve zanne ennehul firâk(firâku).
Ve o (dünyadan) ayrılacağını (öleceğini) anlamıştır.

75/KIYÂME-29: Velteffetis sâku bis sâk(sâkı).
Ve ayakları birbirine dolaşmıştır.

75/KIYÂME-30: İlâ rabbike yevme izinil mesâk(mesâku).
O İzin günü, sevk, senin Rabbinedir.(Tek yargı makamı olan Hakim Allah’adır.)

75/KIYÂME-31: Fe lâ saddeka ve lâ sallâ.
Fakat kim ki İslam’ı tasdik etmedi ve İslam’ın/Kuran’ın şartlarını yerine getirmedi ise.

75/KIYÂME-32: Ve lâkin kezzebe ve tevellâ.
Ve ırarla İslam’ı yalanladı ve yüz çevirdi ise.

75/KIYÂME-33: Summe zehebe ilâ ehlihî yetemettâ.
Sonra böbürlenerek ehlinin (küfür ehli/kafirlerin) yanına gitti ise.

75/KIYÂME-34: Evlâ leke fe evlâ.
İşte onlara İzin/hesap günü; Sana bundan sonra azap müstahaktır (denecek).

75/KIYÂME-35: Summe evlâ leke fe evlâ.
Bu azap senin layığındır, layığını sen hakettin (denecek).

75/KIYÂME-36: E yahsebul’insânu en yutreke sudâ(sudân).
İnsan başıboş  bırakılacağını mı zannediyor? (Ahiretteki ilk yaratılıştan sonra sınanmak için ve sorumlulukları üzere yeryüzüne gönderilmedi mi?)

75/KIYÂME-37: E lem yeku nutfeten min menî yin yumnâ.
Ve sonra O, (yeryüzünde) dökülen meniden bir damla değil miydi?

75/KIYÂME-38: Summe kâne alakaten fe halaka fe sevvâ.
Sonra bir embriyo (cenin) oldu. Bundan sonra (Allah) onu rahimde halketti (can verdi) ve daha sonra da orada onu dizayn etti.

75/KIYÂME-39: Fe ceale minhuz zevceyniz zekere vel unsâ.
Sonra da ondan dişi ve erkek olarak iki eş kıldı.

75/KIYÂME-40: E leyse zâlike bi kâdirin alâ en yuhyiyel mevtâ.
İşte bunları (İnsanın bu mucizevi mükemmel yaratılışını yoktan var ettiği yeryüzünde) gerçekleştirmeye kadir olan O Allah , ölülere de ahirette yeniden bir hayat vermeye kaadir değil midir?